Precies een week geleden stond ik om deze tijd nog samen met Ronald en Xander in Hal A van de Brabanthallen in Den Bosch voor het concert van The Smashing Pumpkins. Hoewel ik de band niet heel goed ken, en ik het voornemen om een paar albums voor het concert te luisteren niet waar heb kunnen maken, vond ik het een goed concert. Gemengd publiek, over het algemeen wel wat ouder, en genoeg ruimte in de zaal waardoor je relaxed kon staan. Het publiek was wel rustig, af en toe bij de hardere nummers (waarvan er, tot mijn grote genoegen, een paar keer 3 achter elkaar doorheengeragd werden) begonnen er wel wat mensen te springen en mee te schreeuwen. Het geluid was bij vlagen te hard, maar af en toe ook netjes in balans zodat je de drums weer eens hoorde in plaats van alleen een schelle gitaarmuur. Bij vlagen kwamen de stemmen van de bandleden die de achtergronkoortjes deden er ook nog eens doorheen.
Wel leek het geluid steeds beter te worden, ter plekke hebben Xander en ik hiervoor de volgende oorzaken bedacht:
- We werden steeds dover, dus dat scherpe van het geluid hoorden we niet meer
- Het is een tour, dus de geluidsman kent de zaal niet maar ‘leert’ tijdens het concert de zaal steeds beter kennen
- We hadden steeds meer bier op
- Een combinatie van bovenstaande punten
Uiteindelijk hebben we het maar bij dat laatse punt gehouden.
Goed, dan nog even wat dingen waar ik op let (ik kan er niks aan doen!) bij een concert:
Compact podium, een hele dikke line array (’gevlogen’ speakers), geen parren meer maar alleen bewegende licht (waarvan een aantal LED) , en een trage lichtman (accenten te laat, soms wel soms niet) 
Bovenstaande toch maar weer even samengevat in foto’s (voor en na):
Voor de rest was vorige week weer eens een hele drukke week, en dat kwam weer een door een marketing-actie. In dit geval twee acties die terug gaan komen op de grootste computerbeurs ter wereld, dus dat is wel mooi
Ten slotte nog meer muziek: 24 maart naar Jean Michel Jarre in Brussel en ik heb weekendkaarten (samen met Ronald en Xander) voor Pinkpop!
Jaaa, afgelopen donderdag was het Klompen aan, Kruiwagens aan de kant en Høken in het Paard want The Opposites waren in Den Haag. Ondanks dat de ticketservice op de site van het Paard al tijden stuk is hebben we op de avond zelf (nouja, Jur dan want Frank en ik deden te lang over ons toetje…) kaarten kunnen krijgen en kunnen genieten van een kort maar degelijk optreden. Het was in de grote zaal, dus de boemboem was goed. Hoewel ik Voicst in de kleine zaal ook wel had willen zien (maar die waren dan weer wel uitverkocht).
Bovenstaande voor het gemak even opgesomd in een vaag sfeerbeeld:
Fijnzo.
De sfeer was prima, mede door het relaxte deurbeleid van het Paard waardoor iedereen die zich gedraagt gewoon binnenkomt. Na lekker met z’n allen gebounced te hebben op de beats van The Opposites begon na een zaallicht/tap dicht intermezzo van 15 minuten de Naschoolse Opvang. Het was tenslotte donderdag. Hoewel de zaal nog niet echt op gang was (lees: leeg), en de muziek vooral ouwe soul/hip-hop was heb ik toch aardig de voetjes van de vloer kunnen doen. En daar had ik niet geheel toevallig al een tijdje zin in, en het voelde weer erg goed. Als je met z’n 3-en als een van de weinigen niet aan de bar/podum/muur hangt maar lekker van de muziek geniet heb je wel wat bekijks, maar goed dan geven we de mensen ook wel een showtje 
Op naar de volgende concert: The Smashing Pumpkins in de Brabantallen!
Njeh, niet echt. Maar goed, ze zijn blauw en van stof
Heb zelf een foto moeten maken omdat de Vox Reverb toevallig ook een gitaarversteker is, die dan ook nog populairder is dan deze schoenen. Op deze foto zien we tevens een stukje snowboard (heb ‘m weer achter de bank vandaan gevist…) en een stukje blauwe sfeerverlichting. Blauw is fijn 
Heb de schoenen twee weken terug in een van onze zeldzame shopsessies met m’n broertje aangeschaft. Na een beetje kijken, passen en schuine opmerkingen maken liepen we binnen een half uur afgeladen met tassen de Anti/Lope uit. Daarvoor hebben we gelunched bij Zebedues, waar ik nog niet eerder geweest was. Hoewel het er van buiten uitziet als een of ander bruin cafe, is het van binnen mooi rustig ingericht en is er erg lekker te eten en te drinken met veel huisgemaakte spulletjes.
Heb m’n schoenen vorige week gelijk kunnen dopen toen ik op weg naar het nieuwe huis van m’n zus, op die onstuimige dag, ergens te ver ben doorgefietst (zag sowieso weinig door die regen) en ergens in de wijk Morgenstond van Den Haag terecht ben gekomen. Toen was ik de slechte film waar ik inzat wel zat en wilde naar huis fietsen, want m’n zus nam niet op en m’n telefoon was toch leeg. Achteraf bleek dat mijn postduiveninstinct me ergens richting de onderkant van de Boogaard in Rijswijk zou brengen… niet echt in de buurt van m’n huis. Uiteindelijk via de telefoon toch het huis van m’n zus gevonden, na drie hoeken van het Zuiderpark gezien te hebben, en is alles toch nog goed gekomen.
M’n schoenen zijn nu ook weer droog, maar wel een tintje donkerder…
